#هفده_ربیع_تهنیت_باد

آیت الله ناصری ره  درخاطره‌ای از دوران جوانی خود اینچنین نقل کرده‌اند:

در ایست بازرسی مأمور عراقی قصد آزار ایرانی‌ها را داشت. همه را متوقف کرد و مدام سؤال و جواب می‌کرد.
پرسید: اسم بزرگت چیست؟
جواب دادم: «محمد».
از روی طعنه و تحقیر گفت:  شما ایرانی‌ها چقدر بی سوادید که فرق اسم کوچک و بزرگتان را هم نمی‌دانید. اسم بزرگ تو ناصری است.
محکم و بی معطلی گفتم: «اسم بزرگ من محمد است»!محمد، اسم کوچک نمی‌شود. نام سیدالمرسلین همیشه بزرگ‌ترین نام است.
مامور عراقی که از این جواب خوشش آمده بود، دستور داد همه ایرانی‌ها را رها کنند.

#هفده_ربیع_تهنیت_باد

آقای طباخیان امروز نقل می کردند:

دختر کوچکی هر روز با پدرش، به نماز جماعت پیامبر اسلام صلوات الله علیه می آمد. پیامبر ص به او توجه داشتند. پیامبر ص بعد مدتی متوجه شدند دخترک غایب است. از پدرش پرسیدند.
پدرش گفت : دخترم جوجه ای داشت که بسیار دوست می داشت. جوجه مرد و دخترم داغدار جوجه اش است .
پیامبر اکرم ص بعد از نماز جماعت با اصحابش،  به منزل آن شخص رفته و از دخترک دلجویی کرده و او را در غم از دست دادن جوجه اش دلداری دادند!!

​📜 برای دشمنی مردم آماده باش!
عيسى بن مريم عليه‌السلام -به يحيى عليه‌السلام-:
هرگاه چيزى در باره‌ات گفته شد كه در تو هست، بدان كه گناهى به تو يادآور شده است. پس براى آن از خدا آمرزش بخواه؛ و هرگاه در باره‌ات چيزى گفته شد كه در تو نيست، بدان كه ثوابى برايت نوشته شده كه تو برايش زحمتى نكشيده‌اى.

امام صادق عليه السلام:
حواريان، از رنج و سختى‌هايى كه از مردم به آن‌ها مى‌رسيد، به عيسى عليه‌السلام شِكوه كردند. عيسى عليه‌السلام فرمود: «مؤمنان همواره مورد غضب [ديگران] بوده‌اند؛ ايمانشان همانند دانه گندم است: خوشمزه، امّا پُر رنج!».

عيسى بن مريم عليه‌السلام:
خوشا آنان كه به خاطر پاک‌بودنشان، ناسزا مى‌شنوند! همانا ملكوت آسمان از آنِ ايشان است.

📙 حکمت‌نامه عیسی بن مریم علیهماالسلام: ص ۱۴۱.

📚 حدیث به‌روایت آیت الله ری‌شهری

​راه آنجا آغاز می‌شود که تو تمام می‌شوی!

مرحوم صفایی حائری:

محمد، پسر اول من مى‌خواست به دنيا بيايد و اين تجربه‌ى اول ما بود.
نصف شب  كه درد به سراغ مادرش آمد با داروهايى كه مى‌شناختم و با گل گاوزبان و تخم شويد كارسازى نمودم ولى درد زايمان بود و شتاب مى‌گرفت…

هنوز ساعاتى تا اذان صبح مانده بود مادرم با چند نفر از بستگان به پذيرايى مادر محمد مشغول شدند و مرا از اطاق تبعيد كرد. من از دور فريادها و ناله‌ها را مى‌شنيدم و زمان بر من كُند مى‌گذشت
حدود طلوع آفتاب، فريادها وناله‌ها زيادتر مى‌شد اما از ولادت، خبرى نبود.

مادرم را صدا زدم، من آشفته بودم ولى او سرخوش، پرسيدم آيا مشكلى هست‌؟ جواب داد، كارِ زايمان، طبيعى است، گفتم پس چه وقت فارغ مى‌شود؟ همه ناله كى كار تمام مى‌شود؟
مادرم خنديد و گفت: تا ناى ناليدن دارد و توان فرياد كشيدن دارد، نمى‌زايد. آنجا كه درد توانش را گرفت، آن وقت فارغ مى‌شود…
مدتى گذشت. از ناى افتاد. صداى گريه‌ى محمد بلند شد.

واين حرف و اين درس را فهميدم كه تا ناى ناليدن دارى و تا آنجا كه توان دارى ولادتى نيست، راه آنجا آغاز مى‌شود كه تو به پايان مى‌رسى.

#عین‌_صاد

​#‌المراقبه
یک روز صبح در خیابان، خانم سالمندی در حالی که یک جعبه شیرینی را با یک دستش گرفته بود، و با دست دیگر درِ آن را محکم نگه داشته بود، به من نزدیک شد و با لحن آمرانه ای گفت: یه دونه شیرینی بردار!
من که یادم نبود پنج شنبه است، از لحن او در انظار مردم خوشم نیامد و گفتم: ممنون!
او ایندفعه با صدای بلندتری گفت: فاتحه برای مادرم است!
شیرینی‌ را برداشتم، ولی از التماس او بسیار متأثر شدم.
پنج شنبه ای را بیاد آوردم که احتمالا فرزندان من هم جعبه خرمایی را جلوی مردم می گیرند و از آنها می خواهند برای من فاتحه ای بخوانند!
یاد این شعر پروین اعتصامی افتادم، که برای سنگ قبر خود سروده است:

اینکه خاک سیه اش بالین است
اختر چرخ ادب ، پروین است !

صاحب آن همه گفتار ، امروز
سائل فاتحه و یاسین است !

بیند این بستر و عبرت گیرد
هر که را چشم حقیقت بین است !

هر کجا باشی و هر جا برسی
آخرین منزل هستی ، این است !

آدمی هر چه توانگر باشد
چون بدین نقطه رسد ، مسکین است !

🔹پنج شنبه است، چشم انتظاران را منتظر نگذاریم !
#طرید
@shamimemalakut